środa, 4 czerwca 2014

CZĘŚĆ #8

Przeraża mnie fakt,że stoimy tutaj tak po prostu zdani wyłącznie na rodziców Alexa-zresztą jak zwykle.Krzywię się na myśl o tym i przenoszę spojrzenie na piękny Londyn,otaczający nas z każdej strony,przytłaczający swoim niezwykłym idealizmem,ale ja czuję się całkiem swobodnie.To jest to,co kocham.Wielkie budynki,ogromny ruch i przepełnione własną kulturą ulice.Drogi niemalże wylewają na boki niezmiernie duże ilości tak charakterystycznych dla tego miejsca czerwonych,piętrowych autobusów,a równie intensywny kriwsty kolor budek telefonicznych przykuwa uwagę turystów.To takie nieoczekiwane być tutaj.Jest cudownie,choć jest źle.Moja twarz promienieje na widok London Eye i wtedy czuję potrzebę,by tam się wybrać.Big Ben zamiera na mój widok,raczej ja na jego i wskazuje godzinę dziewiątą.Z rozmyśleń na temat tego cudownego miejsca wyrywa mnie dotyk Katy.
-Justin!-Krzyczy machając mi dłonią przed twarzą.Marszczę czoło i pochmurnie jej się przyglądam.Wraca rzeczywistość.
-Hm?-Pytam surowo,patrząc na Jeremiego.
-On znalazł numer tego chłopaka.Zaraz dowiemy się,gdzie jest obecnie Diana.-O!Coś ineresującego.Natychmiast poprawia mi się samopoczucie.Czekam z niecierpliwością,przyglądając się bacznie temu dziwnie normalnemu obliczu Jeremiego i zerkam na Black Berry zastanawiając się nad telefonem do mamy.
-Dobra.Jest lepiej niż myślałem.-Mówi prędko.
-Przejdź do rzeczy.-Warczę,choć nerwy już dawno odpłynęły z mojego ciała.To chyba już taki sposób na wyładowywanie energii.
-Diana jest tu,w Londynie.-Bierze głęboki wdech.-Jednakże ciężko będzie się tam dostać.-Mówi cierpko.
-Co masz na myśli?-Odpowiadam pytająco i aż boję się jego nadchodzących słów.
-Mieszka i występuje u tego szejka na Downing Street.-Patrzy na mnie badawczo,wyczekując mojej reakcji.Duszę w sobie powietrze,które w szoku prawie eksplodowało w płucach niczym zbyt nadmuchany balon.Cholera.
-Naprawdę?Nie żartujesz?Downing Street?-Kiwa znacząco głową.Niech to.Syczę w głowie miliony przekleństw.
-Ale na szczęście zna kilku ludzi tam i udało mu się załatwić nam wejście na dzisiejszy spektakl,ale jest to twoja jedyna szansa.Jeśli coś spierniczysz i Diana nie będzie życzyła sobie ciebie dłużej oglądać to zapomnij,że jeszcze kiedykolwiek tam wejdziesz.-Mówi chłodno,a jego karmelowe oczy piorunują moje łagodne spojrzenie.Oj,Jeremy,Jeremy,Jeremy.Chyba nie sądzisz,że masz doczynienia z idiotą.Wykorzystam to w stu procentach w jak najlepszy sposób.Uśmiecham się do siebie delikatnie i kiwam mu gestykularnie głową w kontekście zrozumienia.
-Tak więc nim przyjdą pieniądze może się tam przejdziemy?-Alex zachęca wszystkich,chwytając dziewczyny pod ramiona i popychając lekko do przodu z oczarowywującym uśmiechem,któremu nie są w stanie się oprzeć.Podchodzę do niego bliżej i uwalniam Katy z jego objęcia,posyłając mu karcące spojrzenie na co on się rozwesela.
-Pozwól,że ja się tym zajmę.-Mówię nieco rozbawiony,po czym ujmuję dłoń Katy i całuję czule każdą z jej kostek u dłoni,a ona purpurowieje w jednej chwili.Tak łatwo ją zawstydzić.Przyda mi się to kiedyś.Uśmiecham się gorąco na tę myśl i kroczę wzdłóż zatłumionej ulicy ogromnej paszczy Londynu.

-To chyba tu.-Bąka niepewnie Alex,zerkając to na nas,to na przewodnik,który zdążył kupić w czasie naszej pieszej wycieczki.
-Pokaż mi to.-Dodaje prędko Patricia,starając się pomóc w jakikolwiek sposób,ale nie wychodzi jej to dosyć dobrze.Pochmurnieje.
-Ej.-Wywracam zabawnie oczami.-Spójrzcie.-Wskazuję na znak z wypisaną nazwą ulicy.Otóż trafiliśmy w dobre miejsce.Jest to dosyć wyszukana aleja ciągnąca się naprawdę dość spory kawałek drogi.Zważając na to,że mieszkają tu jedynie osoby uznawane w wielkim świecie oraz prezesowie najbardziej szanowanych firm nieco drażni mnie fakt,iż Diana jest tu z tym przydupasem za milion dolców.Oh przepraszam teraz raczej funtów.Wzrygam się.Może to on jest tym facetem, przy którego boku się wtedy obudziła.Gdzie ją znalazłem.Robi mi się niedobrze na myśl ich obojga i zaciskam mocno palce wokół dłoni Katy,a ona najwyraźniej wyczuwa mój gniew.
-Kochanie,coś się stało?-Szepcze cicho tak,by nikt nie usłyszał.Kręcę głową na,,nie",ponieważ jakoś nie mam ochoty na sprzeczki,a tym bardziej w obecności jej psycho brata.Przechylam głowę na bok i widzę siebie w szklanym odbiciu jednego z wielu oszałamiających swoim bogactwem budynków.Wow.
-Apartament numer 666, moim drodzy.-Jeremy mówi dość uspokajająco.
-Sześćset sześćdziesiąt sześć?-Prycham drwiąco.-Jest opętany?-Uśmiech wypełnia moją twarz.
-Wkrótce się przekonamy.-Alex wykrzywia usta w nieprzyjemny grymas i podchodzi bliżej połyskującego drapacza chmur,by przeczytać wielki plakat wywieszony na jednej z tablicy tuż obok.Zapoznaje się przez chwilę z treścią i wraca dość uraczony.Ale czym?Ciekawość gryzie moje szare komórki.
-Albo mamy powód,by się cieszyć,albo ten chłopak naprawdę musi odpocząć.-Mruczy Katy.Nie wiem,o co jej chodzi.Alex jest wesoły z natury.Zaciskam usta.
-Więc Panie i Panowie.-Kłania się w pół.Chyba Katy miała rację.-Mam nadzieję,że lubicie klasykę,bo dziś będziemy nosić się z klasą.-Promienieje.-Co oznacza przedwczesne zakupy.-Drapie się w zakłopotaniu głową.
-Alex j a ś n i e j.-Przeciągam to słowo jak tylko potrafię,gestykulując rękoma w prośbie wytłumaczenia nam wszystkiego.
-Mimo,że dostaliśmy przepustkę nie wpuszczą nas,jeśli nie będziemy mieli na sobie obowiązkowych stroi wieczorowych.-Szczerzy się.
-Myślałem,że nie lubisz garniturów.-Mamroczę zdziwiony i wtedy dostrzegam jego wzrok,który zdradza,,Patricia w połączeniu z sukienką.O tak!".I już wszystko jasne.
-No,ale nie wzięłyśmy żadnych rzeczy na taką okazję.-Katy opuszcza nerwowo wzrok na swoje stopy,a ja tulę ją mocno do siebie i całuję w czoło.
-Dla mnie we wszystkim wyglądasz pięknie.-Patrzę jak cała promienieje.I to mi wystarczy.
-Spokojnie.-Alex wymachuje swoim iPhonem.-Pieniądze już są.Chyba czas się gdzieś zakwaterować,a potem już tylko czeka nas przegląd sklepów.-Widzę jak leci mu ślinka.Jeremy nic się nie odzywa,ale na jego głupkowatej twarzy widzę przebłysk uśmiechu.
-Przestań.Nie możemy cały czas brać od ciebie pieniędzy.To robi się żenujące.-Odchrząkuję skrępowany.
-Justin,przestań.Wiesz,co myślą na ten temat moi rodzice.Ja w sumie też,a poza tym inaczej się tam nie dostaniemy.Tak ci na tym zależało.-Mówi pokrzepiająco.Kiwam mu wdzięcznie głową.

Minęło sporo czasu.Jest już późny wieczór,a my zaraz musimy być na Downing Street oddalonej od naszego apartamentu jedyne trzysta metrów,ale jednak zbyt daleko,by przemierzać tę okolicę wraz z dziewczynami w szpilkach.To byłby koszmar.Mimo to wyglądają naprawdę cudownie.We troje jesteśmy ubrani w czarne garnitury jedynie różniące się kolorem krawatów-mój szmaragdowy,Alexa granatowy,a Jeremiego złoty.Wygląda na bardzo zakłopotanego tym bardziej,że niechętnie przyjął prezent od Alexa w postaci nowego ubrania.Katy wybrała sobie krótką,czarną koktajlową sukienkę,migoczącą w ciepłym świetle lamp i czerwone wysokie szpilki tak seksownie podkreślające jej pełne krwiste,łaknące mnie usta.Och,co za widok.Patricia wygląda też niewzykle.Ma brązową przylegającą poza uda kreację,coś na kształt tuniki,ale bardziej wyszukaną i zdobioną cienką koronką.Wysokie,granatowe obcasy na koturnie dodają delikatności jej puszczonym swobodnie na ramiona włosom.Wszystko jest w jak najlepszym porządku.Przekraczamy drzwi wieżowca,gdy już wychodzimy z taksówki i kierujemy się przez ogromny,nieziemski hol cały obsypany bogactwem.Jedna z pań kieruje nas do sali głównej,gdzie ma odbyć się występ.Czuję się trochę jak urwany z innego świata,gdy znajdujemy się wśród gromady ludzi dławiających się wzajemnie na swój widok i panoszących się swoim nadzwyczajnie obrzydliwym majątkiem.Sączą powoli swoje drinki i wyczekują w cichych rozmowach pierwszej arystki,którą według broszury ma być Diana.Aż mnie palce świerzbią.Nie mogę się doczekać.Katy przysuwa się do mnie podając mi lampkę szampana i spijając łyk kusi mnie swoimi ustami,ale nie może mnie tak teraz rozpraszać.Posyłam jej chłodne spojrzenie, a ona wstula się lekko w moje ramię.Całuję jej włosy i przyglądam się gasnącym światłom i rozbłyskującym reflektorom na scenie.Jeremy,Alex i Patricia stoją równie zafascynowani i oto wchodzi ona.Jej szczupłe długie nogi przyodziane w nienaturalnej wysokości czarne szpilki i smukłe,ponętne ciało,do którego przylega krótka,seksowna,czerwona sukienka bez ramiączek.Jej pełne usta podkreśla ostra,krwista szminka,a pokręcone włosy upięte są zabójczo do góry.Sex bomba zaraz podpali tę scenę,ale nagle słyszę jej subtelny,delikatny głos i znajomą mi piosenkę.Widzę,co robi.Budzi pożądanie u wszystkich mężczyzn na sali,gapiących się,a nawet pożerających i rozbierających ją wzrokiem.Wije się wokół mikrofonu jedną dłonią przytrzymując go przy flirtujących ustach,a drugą zjeżdżając wzdłóż statywu i wtedy niczym słodka bogini ześlizguje się w dół,kręcąc przy tym seksownie biodrami,a moje mięśnie się napinają.Katy nic nie mówi.Diana nas dostrzega i w momencie,gdy śpiewa He kisses you,but he don't mean it patrzy na Katy z pogardą i współczuciem i wtedy czuję,że mam ochotę wygarnąć jej wszystko.Piosenka dobiega refrenu i znów słyszę słowa Your boyfriend is a douchebag skierowane prosto do mnie.Złość kipi we mnie,a krew się gotuje zalewając mnie od środka.Widzę,że ktoś się zmienił i wtedy przypominam sobie dzień,gdy pierwszy raz ją zobaczyłem.Gdy szła zza zaułka i próbowała mnie uwieść kocimi ruchami.Od zawsze taka była.Krzywię się i unoszę brodę Katy,całując ją namiętnie i wpychając język do jej buzi co może być niestosowne w tym towarzystwie,ale widzę jak Diana odwraca zbolały wzrok i to mnie cieszy.Uśmiecham się z satysfkacją.Jej występ się kończy,a ona zadowolona z kręcenia pupą schodzi ze sceny.Zabawne.Nadal mi się przygląda.
-Zaraz wrócę.Idę do toalety.-Katy urywa ciszę i ciągnie Patricię za rękę wychodząc z zatłoczonego pomieszczenia i przedzierając się przez ogromny aplaus.Alex kiwa mi głową i wiem,że muszę to zrobić.Podchodzę do tej niesfornej dziewczyny i stawiam kieliszek szampana na stole,patrząc się na nią nieufnie,ale ona dostaje coś jakby ataku paniki i ucieka w inną stronę.Pędzę za nią,by nie stracić jej z oczu i wchodzę za nią do windy,co najwidoczniej ją dziwi.Drzwi powoli się zamykają,a między nami panuje napięta atmosfera.Zatrzymuję windę i słychać już tylko nasze niespokojne oddechy.Patrzymy na siebie przez krótką chwilę,aż Diana robi krok ku mnie,znajdując się na odległość kilku centymetrów.

8 komentarzy: